Lizin — Sıkça Sorulan Sorular

Hayvanın protein sentezi için ihtiyaç duyduğu profile göre en az bulunan amino asittir. Protein sentezi tüm esansiyel amino asitleri doğru oranda gerektirdiğinden, en kıt olanı diğerlerinin ne kadarının kullanılabileceğini sınırlar; fazlası deamine edilerek azot olarak atılır. Tahıl esaslı domuz ve kanatlı rasyonlarında ilk sınırlayıcı amino asit lisindir.

Toplam ham proteinin düşürülmesine imkân vererek. Takviye olmadan yeterli lisini sağlamanın tek yolu rasyon proteinini yükseltmektir; bu da diğer tüm amino asitlerin fazla verilmesine ve fazlasının idrar azotu olarak atılmasına yol açar. Kristal lisin eklenmesi, performans korunurken proteinin birkaç yüzde puanı düşürülmesini sağlar ve böylece daha az azot atılır.

En yaygın olarak yüzde 78 lisin içeren L-lisin monohidroklorür formunda; ayrıca farklı konsantrasyonlarda sıvı ve sülfat formlarında. Form, hem ton başına sağlanan lisin miktarını hem de elleçlemeyi belirlediğinden mutlaka belirtilmelidir. Ticari yem lisininin tamamı, şeker esaslı bir substratın bakteriyel fermantasyonuyla üretilir.

Çünkü yalnızca L formu biyolojik olarak etkindir. Hayvanlar L-lisini kullanabilir, D-izomerini ise kullanamaz; dolayısıyla rasemik bir karışım aynı ağırlıkta besin değerinin ancak yarısını sağlar. Fermantasyon yalnızca L formunu üretir; bu da amino asit üretiminde kimyasal sentez yollarının yerini almasının nedenlerinden biridir.