Glikol distearat — Sıkça Sorulan Sorular

Sedef görünümü kristal kaynaklıdır, pigment değildir. Yüzey aktif madde bazında ısıtıldığında glikol distearat çözünür; parti soğudukça çözeltiden çok ince plaka biçimli kristaller halinde ayrışarak ürün içinde asılı kalır. Bu plakalar ışığı yansıtır ve kırar; sıvının akışı onları hizaladığı için üst segment şampuan ve duş jellerinde görülen hareketli, parlak sedef görünümü ortaya çıkar.

Neredeyse her zaman soğutma hızıdır. Büyük, düzgün oluşmuş ve iyi hizalanmış plaka kristaller parlak bir sedef verir; bunların büyümesi için yavaş soğutma ve hafif karıştırma gerekir. Partiyi hızlı soğutmak veya sedef oluşurken şiddetli karıştırmak, ışığı dağınık biçimde saçan çok sayıda küçük ve düzensiz kristal oluşturur; sonuç parlaklık yerine düz beyaz bir opaklıktır. Soğutmanın kontrol edilemediği durumlarda, önceden dispersiyonu yapılmış sedef konsantresi bu sorunu ortadan kaldırır.

Glikol distearatta etilen glikole esterleşmiş iki stearik asit zinciri, glikol stearatta ise tek zincir bulunur. Diester, yüzey aktif madde sisteminde daha az çözünür; bu nedenle daha kolay kristalleşir ve daha güçlü, daha parlak bir sedef verir. Monoester daha çözünürdür ve sedeften çok opaklık ve yumuşatıcılık sağlar. Piyasadaki sedef verici ürünlerin birçoğu bu ikisinin karışımıdır.

Yüzde bir ile üç arası, şampuan ve duş jeli uygulamalarının çoğunu karşılar; alt sınır hafif bir parlaklık, üst sınır ise belirgin opaklıkla birlikte güçlü bir sedef verir. Yaklaşık yüzde üçün üzerinde görsel kazanım çok az olur, buna karşılık viskozite ve soğuk stabilite olumsuz etkilenebilir. Önceden dispersiyonu yapılmış konsantreler, genellikle saf malzemeninkinden çok daha düşük olan aktif madde içeriklerine göre dozlanır.