Fosfor Giderici — Sıkça Sorulan Sorular

Çünkü biyolojik arıtma fosfor yükünün yalnızca bir bölümünü giderir. Konvansiyonel aktif çamur, hücre büyümesi için fosfor alır; bu da sınırlı bir orana karşılık gelir. Gelişmiş biyolojik fosfor giderimi belirgin şekilde daha iyi sonuç verebilir, ancak giriş suyu bileşimine ve işletme sapmalarına duyarlıdır. 1 mg/l ve altındaki deşarj limitleri, giderek artan biçimde 0.5 veya 0.1 değerleri, biyolojinin tek başına güvenilir şekilde sağlayabileceğinin altındadır.

Amaca bağlıdır. Ön çökeltimden önce dozlama, yükü erken azaltır ve biyolojik kademenin yükünü hafifletir. Son kademede dozlama ise çıkış suyu fosforu üzerinde en hassas kontrolü sağlar. Birçok tesis her iki noktada da dozlar: kütlesel giderim için ön doz, deşarj limitine uyum için sonda ince ayar dozu.

Çamur. Fosforun metal tuzu olarak çöktürülmesi, susuzlaştırılması ve bertaraf edilmesi gereken ilave kimyasal çamur oluşturur; bunun maliyeti ciddi olabilir. Demir ve alüminyum dozlaması ayrıca alkaliniteyi tüketir ve pH'ı düşürebilir; bu da düzeltme gerektirebilir. Ekonomi, güvenlik amacıyla aşırı dozlamak yerine dozun gerçek deşarj limitine göre optimize edilmesiyle sağlanır.

Tesise bağlıdır. Demir tuzları genellikle daha ucuzdur ve iyi performans verir, ancak çıkış suyuna renk verebilir ve alt kademe prosesleri etkileyebilir. Alüminyum tuzları daha hafif flok ve daha az renk oluşturur. Mevcut kimyasal depolama ve dozlama altyapısı, çamur bertaraf yolu ve diğer dozlamalarla etkileşim kararı etkiler; gerçek atıksu ile yapılan jar testi güvenilir dayanaktır.